αναμπάμπουλα


αναμπάμπουλα
και αναμπούμπουλα και αλαμπάμπουλα επίρρ.
1. χωρίς τάξη, άτακτα, όπως τύχει
2. απερίσκεπτα
3. αμέριμνα, ατάραχα, ήρεμα
4. αντίξοα, «ανάποδα», άβολα
5. (για ανώμαλες καταστάσεις) φύρδην-μίγδην, άνω-κάτω
6. θορυβωδώς.
[ΕΤΥΜΟΛ. Αβέβ. ετυμολ. Το πρώτο συνθετ. τής λ. είναι η πρόθ. ανα-*, αλλά το δεύτερο είναι άγνωστο. Κατά τον Κοραή η λ. προέρχεται από το άλλα πάμπολλα, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη από το Βενετ. ala babala ή ala babula. Το τουρκ. anababola μάλλον από το ελλην.
ΠΑΡ. αναμπουμπούλα].

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • αναμπουμπούλα — και ανεμπουμπούλα και αναμπαμπούλα, η [αναμπάμπουλα] θόρυβος, φασαρία, αναταραχή, αναστάτωση …   Dictionary of Greek

  • arababură — ARABABÚRĂ, arababuri, s.f. v. harababură. Trimis de gall, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  arababúră s.f. – Dezordine, încurcătură, scandal. – var. harababură, (h)alababură. tc. anababulla, sau ngr. ἀλλαμπάμπολλα, cu var. ἀναμπαμποῦλα şi ἀναμπουμποῦλα …   Dicționar Român

  • αναμπουμπούλα — αναμπουμπούλα, η και αναμπαμπούλα, η (λ. ιταλ.). αναστάτωση, θόρυβος, αταξία: Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται (παροιμ. φρ.) …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.